Nobela-turismoa Euskadin


Más sobre:
Nolakoak dira zure bisita gidatuak?
Bisiten iraupena ordu eta erdikoa da gutxi gorabehera, eta Donostiako erdiguneko hainbat gune bisitatzen dira, polizia beltzak edo historikoak diren hainbat nobelatan agertu direnak. Eta film batzuk ere bai.
Pasaian egindako bisitak, aldiz, nagusiki bi nobelatan oinarrituta daude: Dolores Redondoren "Los privilegios del Ángel" eta Ibon Martinen "El faro del silencio". Bokalearen bi aldeak bisitatzen dira eta, gainera, gure historia, tradizioak, kultura eta portuaren funtzionamendua kontatzen dira. Bi bisitetarako, ez da derrigorrezkoa eleberririk irakurri izana.
Aurrerago, nobelekin zerikusia duten baina zerbitzu gehiago eskaintzen dituzten beste bisita mota batzuk egiteko asmoa dut, hala nola, badian paseatzea edo gastronomikoak.


Zer motatako jendeak kontratatzen ditu zure zerbitzuak?
Normalean literaturan interesa duen jendea izaten da, bisita alternatiboak gustuko dituena, datuez, historiaz eta abarrez bestelako gauzak kontatzen dituena. Datu horiek Googlen daude. Nik gure hiriaren ikuspegi hurbila eskaintzen dizuet. Donostiarrok bizi dugun bezala.
Oraingoz gaztelera hiztunak dira. Batzuek nobela beltza maite dute, eta beste batzuek ez dituzte eleberriak irakurri, baina oso elkarrizketa politak sortzen dira. Horregatik, bisitari guztiek deskontua dute liburu-dendetan ibilbidean agertzen diren eleberriak erosteko.
Zer baloratzen duzu gehien bisita horietatik?
Bisita hauen atzean dagoen lana. Liburu horietan oinarrituta dauden liburu guztiak irakurri egin behar dira lehenik, tokiak markatu, ibilbidean sartu, monumentu hori, eraikina, kalea... kontatu, koherentzia izan dezan. Literatur nobedadeei oso adi nago beti, txerta daitezen. Pasaiako bisitetan, gainera, pasarte batzuk irakurtzen dira.
Konta daitekeen anekdota bitxiren bat?
Harritu egiten nau nire bisitari batzuen jatorriak: pasaitarrak, maindireak, kanariarrak, argentinarrak, baita israeldarrak ere. Ez dut diskurtso bera guztiekin. Irakurleak diren ala ez.
Bestean esan zidan harrituta zeudela donostiarrok gastatzen genuen umorearekin, askoz isilagoak eta zakarragoak ginela uste zutela eta, hala ere, oso gertuko jendearekin eta barre asko egin dutenekin topo egitearen sentsazio onarekin joaten zirela. Ez dakit zer pentsatuko zuten gu ginela...
Eleberrigintzako lurraldea al da Euskadi?
Erabat. Gasteizen jada badira bisitak, eta Elizondon Baztango trilogiari buruz egiten direnetatik datoz nire bisitak.
Horrez gain, Mikel Santiago dugu, bere fikziozko herriak Bizkaiko kostaldean jartzen dituena. 'El secreto de Gibola' dugu, eta Brinkolan eta Zumarragan oinarritzen da. Eta hau nobela beltzez ari naiz.
Erreserbak eta informazio gehiagorako www.euskaditurismodenovela.com
Harpidetu zaitez gure Newsletterrera
Kalitate turistikoko edukirik onena dugu, zure posta elektronikora bidaliko dizugu hamabost egunetik behin.



